W pewnym sensie jest tu dwóch głównych bohaterów: my jako Gordon Freeman oraz dzielna rebeliantka - tytułowa Dawn. Jej imię wydaje się być wybrane nie przez przypadek i przywodzi na myśl skojarzenia z nadzieją i jutrzenką - obietnicą nowego początku. Cała opowieść zaczyna się od “mocnego uderzenia” - dostarczającego niezłą dawkę adrenaliny i dobrze wprowadzającego w atmosferę dalszej rozgrywki. Produkcja w dużej mierze bazuje na specyficznym, mrocznym klimacie, który muszę przyznać bardzo przypadł mi do gustu. Unikając pogoni będziemy musieli przedostać się przez wyjątkowo mgliste bagna, opuszczone miasteczko czy miejskie kanały. Na uwagę zasługuje również ciekawe, nierzadko zaskakujące, poprowadzenie historii oraz bardzo staranny dubbing. Niestety w produkcji znalazło się kilka wad zarówno koncepcyjnych (zbyt łatwe potyczki, choć czasami prowadzone pod dużą presją) jak i technicznych (wiszące w powietrzu “śmieci”). Niektórzy gracze mogą się również poczuć rozczarowani zakończeniem.

Reasumując: solidna i interesująca produkcja, jeśli masz wolną godzinkę - zagraj.

(more…)

Na początek pozytywy. Nie ma ich niestety wiele… Na pierwszym miejscu muzyka: dobre gitarowe granie, nierzadko świetnie pasujące do akcji toczącej się na ekranie. Druga rzeczą jest rozmach i klimat kilku (niestety nielicznych) lokacji. Niektórzy docenią też specyficzny rodzaj humoru jaki się tu pojawia.

Reszta na minus: wysoki poziom trudności i bardzo częsta rzeź w wąskich korytarzach, w 80% miejsc zerowy wystrój lokacji - jest pusto i nudno, apteczki poustawiane w pryzmach tylko po to aby za chwile zaatakowała nas cała fala przeciwników, kiepskie i wbrew przypuszczalnym założeniom niespecjalnie śmieszne zakończenie. W moim odczuciu: strata czasu.

(more…)

Tym razem wcielamy się w rolę zwykłego mieszkańca berlina wschodniego, który musi znaleźć sposób na przedostanie się do sektora amerykańskiego. Konstrukcja mapy została tak pomyślana, aby do tego celu prowadziło kilka alternatywnych ścieżek. Niestety bez względu na wybraną drogę zadanie sprawia wrażenie zdecydowanie zbyt prostego. Przeciwnik nie jest specjalnie inteligentny, a my bez problemu możemy wykorzystać pewne błędy konstrukcyjne mapy, co “na upartego” pozwala ją skończyć w 2-3 minuty. Bardzo zdziwił mnie też brak snajperów na wieżyczkach strażniczych. Szkoda że autor nie zadbał o wyeliminowanie tych mankamentów.

Na plus przemawia z pewnością sama, bardzo nietypowa, tematyka oraz staranne przygotowanie designu. śmieszy tylko to że wszyscy żołnierze chodzą w maskach przeciwgazowych, ale i tak wygląda to całkiem nieźle. Ciekawy debiut, któremu warto poświęcić kilka chwil.

(more…)

Niewielka, ale w moim odczuciu bardzo udana mapa studenta amerykańskiej uczelni medialnej Guildhall, nawiązująca stylistyką do takich tytułów jak seria Myst, opisywany już na tym blogu mod Dear Esther, a nawet Silent Hill.

Akcja dodatku toczy się na niewielkiej wyspie. Dlaczego się tu znaleźliśmy - nie wiadomo. Wiadomo natomiast że sporo tu dość tajemniczych budowli i mechanizmów, których musimy użyć w odpowiedni sposób, aby myśleć o ocaleniu skóry. Zagadkom co prawda daleko do tych z Myst’a, jeśli chodzi o poziom skomplikowania, ale i tak ich rozwikłanie daje sporo frajdy. W czasie naszej przygody nie korzystamy z jakiejkolwiek broni a naszym jedynym przeciwnikiem są wspomniane wyżej mechanizmy. Niestety nie możemy również biegać co trochę niepotrzebnie rozwleka czas rozgrywki. Czasem też dość uporczywie wyskakuje błąd “A.I. Disable”. To jednak wersja beta i należy mieć nadzieję że te drobne potknięcia zostaną wkrótce wyeliminowane.

Produkcja zrobiła na mnie wyjątkowo dobrze wrażenie: jest bardzo klimatyczna i “mglista”, trzyma naprawdę wysoki poziom. Oceniając ją całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem zakończenia, można by nawet pokusić się o odebranie tego dodatku w kontekście alegorii ludzkiego życia. Polecam gorąco.

(more…)

(more…)

(more…)

Niestety sama rozgrywka nie przyniesie odpowiedzi na zbyt wiele pytań. Może natomiast potwornie znudzić i rozczarować. Wszystko jest tu rozwlekłe i kiepsko przygotowane. Poczynając od pseudo-tajemniczej fabuły a na pojedynczych lokacjach kończąc. Trójkę daję wyłącznie “na zachętę”. Być może dalsze części cyklu okażą się bardziej udane, czas pokaże…

(more…)

W wiele produkcji spod znaku “czerwonej gwiazdy” jak do tej pory nie dane było mi grać. Po bardzo udanym Project Secret Weapon (Beta 1.0) byłem bardzo mile zaskoczony rozmacham tej produkcji jeśli chodzi o nowatorskie podejście do tematu mimo, że mod nie był długi, ale wystarczająco treściwy by przykuć całkowicie moja uwagę.

Postanowiłem nadrobić powstałą lukę w tej tematyce i zagrałem w kolejną przeze mnie modyfikacje, mianowicie „Xen Forces: Breath of Xen”. Opowiada ona historię Jacka Whytona, któremu udało się wydostać z więzienia wraz z innymi towarzyszami niedoli. Jednak Jack nie zdaje sobie straszliwej prawdy o tym, że został poddany straszliwemu eksperymentowi mającemu na celu wszczepienie mu okropnej kreatury z Xenu w jego ciało, która miało w nim ewoluować i stworzyć z niego w ostateczności potwora, jeśli nie będzie w stanie kontrolować specjalnych zdolności jakimi zostanie obdarzony. Wtedy Xen dzięki temu będzie mógł kontrolować ludzkością. Również Xen szykuje się do ostatecznego ataku na ziemie przez otwarcie stworzonych przez siebie specjalnych portali w różnych miejscach świata, szczególnie na terenach zabudowanych, gdzie hordy wściekłych kreatur Xenu szybko teleportują się na Ziemię i zamienią ludzkość w okropne i poddane ich woli kreatury. Tak więc Jacka czeka trudna i niebezpieczna podróż. Musi wygrać walkę z czasem i nie dopuścić do tego, żeby Xen zdążył wcielić w życie swój straszliwy plan wobec niego i całej ludzkość. Jack będzie zmuszony przedzierać się przez tereny miejskiej aglomeracji, odpierając szalone ataki kombinatu i gdzieniegdzie teleportujących się kreatur z Xenu, w celu dotarcia do tajnego laboratorium dr. Kleinera ukrytego poza miastem głęboko pod ziemią. Tam czeka na niego przygotowany przez dr. Kleinera teleport, który przeniesie go szybko na rodzimą planetę Xenu aby wymierzyć ostateczny cios nadchodzącemu najeźdźcy i oczywiście uratować siebie i ludzkość. Tak pokrótce przedstawia się fabuła tego moda. Jeśli jakieś rzeczy w fabule przekręciłem, bądź ominąłem to przepraszam, jak na razie mój rosyjski jest bardzo słaby, wiele rzeczy domyślałem się :).

Jeśli chodzi o stronę techniczną to podczas wczytywania moda wita nas krótka animacja z logiem DMFStudio, a później widzimy ciekawie wyglądający ekran opcji z niezłym motywem muzycznym. Mod posiada intro choć krótkie, z którego za dużo się nie dowiemy o celu naszej misji. Ale za to na samym początku gry kiedy znajdujemy się w budynku bądź w jego okolicach spotykamy postacie, które co nieco powiedzą nam o naszej sytuacji i czekających na w najbliższym czasie zadaniach. Szkoda, że wszystkie dialogi w grze są tylko i wyłącznie mówione w języku rosyjskim, co może poważnie utrudnić zrozumienie sensu dziejących się wydarzeń czy zadań, które czekają nas do wykonania. Ale myślę, że z ta przeszkodą również mniej doświadczony gracz powinni sobie poradzić.

Grafika na początku przygody może wydawać się nieco schematyczna i nudna. Szczególnie kiedy zaczniemy przygodę i dotrzemy do miasta. Trochę pudełkowy i schematyczny design miasta niczym nie wyróżniający się na tle innych przeciętnych produkcji tego typu. Podczas przechodzenia kolejnych etapów gry najbardziej rzuciło mi się w oczy to ,że lokacje które przyjdzie nam zwiedzać ( a raczej przebiegać) będą bardzo szybko się zmieniać, prawie jak w kalejdoskopie. Mianowicie przez chwilę czasu będziemy w budynku, gdzie zaraz przyjdzie się nam znaleźć się pod nimi. Za chwile opuścimy podziemia i staniemy na dużym otwartym placu miasta, gdzie będziemy odpierać atak żołnierzy kombinatu z pomocą innych rebeliantów. Po zakończeniu działań obronnych na placu, przyjdzie nam ponownie zwiedzić jakiś rozpadający się budynek, za chwile pozwiedzamy trochę kanałów (dosłownie może niecała minuta) po czym opuścimy je i wyjdziemy ponownie na plac, gdzie będziemy odpierać kombinat i tak w kółko. W sumie w tej kwestii autorzy nie mogli skupić się dłużej na jakimś motywie i rzucali nas szybko w różne miejsca na mapie.

Jak dla mnie może być to oznaką tego, że autorom brakło pomysłów w jaki sposób poprowadzić i urozmaicić akcje, i mimo przeciętnego designu poziomów i pojawiających znikąd żołnierzy kombinatu, których pokonanie w pojedynkę nie stanowiło dużego problemu, podnieść sztucznie grywalność produkcji.

Właśnie jeśli chodzi o żołnierzy kombinatu w mieście, to pojawiają się w dosyć schematyczny sposób i w równie podobny sposób walczą, często nie starają się używać w swoich działaniach żadnej taktyki. Szczególnie to widać kiedy na dużym placu jesteśmy w stanie podbiec do grupki trzech żołnierzy i równie szybo ich zgładzić, nie tracąc przy tym zbyt dużo zdrowia.
Jeśli chodzi o stronę dźwiękową to autor przygotował trochę własnych dialogów, niestety mówionych w języku rosyjskim, ogólnie jakość nagrań nie jest najgorsza. Tyle, że tym samym głosem autora mówią niemalże wszystkie spotkane przez nas postacie w grze, w schematyczny i jednostajny sposób. Również podczas rozgrywki w mieście będziemy kilka razy słyszeli złowrogie słowa skierowane do nas a mówione przez jakąś obca i piekielna siłę. Ten motyw kojarzy mi się z grą DOOM 3, szczególnie kiedy postać mówiąca do nas wydaja charakterystyczny chichot. Szczerze mówiąc ośmiałem się wtedy trochę J)). Twórcy przygotowali dla nas około 10 utworów muzycznych zaczerpniętych z różnych gatunków muzycznych. Będą utwory znane z HL2 jak i inne zmiksowane utwory w postaci techno, czy nawet hard metalowy utwór podczas odpierania ataku kombinatu na jednym z placów miasta. Ta strona gry zasługuje niewątpliwie na zwrócenie uwagi.

Jak dla mnie chyba najciekawszy wydaje się pobyt na Xenie, gdzie przeciwnik stawia znacznie większe wymagania od gracza. Nie ma tu apteczek, ale są za to miejsca gdzie można zregenerować swoje zasoby życiowe. Są to miejsca, w których znajduje się jakaś ciecz uzdrawiająca. Warte podkreślenia jest to, że kiedy wejdziemy w nie to energia nie odnawia nam się rosnąco, aż do 100% lecz skacze do różnych wartości. W momencie kiedy wartość tej energii skoczy nam do jak największej nas zadowalającej (najlepiej 100%), wtedy szybko musimy opuścić to miejsce, bo za sekundę wartość ta będzie zgoła odmienna (zazwyczaj mniejsza). Pamiętać również należy, że na Xenie panuje o wiele słabsze przyciąganie niż te ziemskie, więc trzeba uważać podczas wykonywania skoków na dalsze odległości. Ten etap jak dla mnie jest chyba najlepiej dopracowany pod względem graficznym i fabularnym. Szkoda, że jest bardzo krótki. Również zakończenie jest bardzo ciekawe, ponieważ pojawiają się w nim Vortiguanty oraz sam GMAN. Problem polega na tym, że osoby nie znające języka rosyjskiego nie zrozumią zakończenia moda. Jeżeli ktoś zna rosyjski to mógłby streścić zakończenie, byłbym bardzo wdzięczny J). Pozwoliło by to nam lepiej zrozumieć samo zakończenie jak i sens całej fabuły.

Podsumowując modyfikacja momentami ociera o się o przeciętny „Gunfest” ( i chyba nią jest :( ). Broni się natomiast niezłą warstwa fabularną, monetami również niezłą grafiką i ciekawym zakończeniem. Do jej wad należy to, iż mimo, że zajmuje 500 MB można ja ukończyć lekko w ponad godzinę grania. Szkoda niektóre elementy gry zostały dosyć po macoszemu potraktowane przez twórców, jak choćby wyżej przeze mnie wspomniany pobyt na Xenie.

Dodatkowe uwagi:
Twórca moda jest jest DMFstudios, które planuje wydąć kolejne części tej produkcji, a mianowicie “Xen Forces 2: Doomsday” i “Xen Forces 3: Shadow of Evil”. O więcej informacji zapraszam na stronę producenta moda.

Szkoda, że strona jest tylko po rosyjsku i odnośnik do forum niestety nie działa. Jeśli ktoś z was się dowie czy następne części ujrzały światło dzienne niech da znać. Plik zajmuje 132.54MB a po zainstalowaniu zajmuje na dysku twardym około 500 MB, co początkowo mylnie może świadczyć o tym, że nie będzie to krótka przygoda.

Dodatkowe informacje:
Jeżeli wejdziesz w opcjach na credit to powinny odblokować ci się wszystkie etapy :).

(more…)

Produkcja z pewnością nie powala na kolana, ale trudno doszukać się w niej również jakichś szczególnie rażących błędów, może poza zbyt dużą ilością przeciwników w niektórych momentach. Dla spostrzegawczych kilka sympatycznych akcentów wystroju. Reasumując: nic rewolucyjnego - po prostu starannie zrealizowany “średniak”.

(more…)

Na plus przemawia tu na pewno sama nietypowa koncepcja realiów dodatku, a ponadto możliwość używania jedynie dwóch rodzajów broni o magicznych właściwościach. Aby zbalansować stopień trudności, obrażenia otrzymujemy jedynie z powodu postrzałów, nie odczuwamy natomiast żadnych negatywnych skutków przy skokach z dużej wysokości. Pozwala to na wykonywanie prawdziwie “wariackich” akrobacji z użyciem naszej piki-tyczki. Na uwagę zasługują też nieliczne, ale za to bardzo ładnie wykonane elementy designu oraz końcowy przeciwnik z jakim przyjdzie nam się zmierzyć.

Niestety modyfikacja ma sporą ilość niechlujnych niedoróbek. Autorzy nie wprowadzili żadnych zmian w wyglądzie przeciwników, inni mnisi maja na nogach trampki lub są ubrani w niebieskie drelichy prosto z magazynów City17 ;) Lokacje często sprawiają wrażenie pustych i słabo zaprojektowanych. W dużej mierze wygląda to jak zwykły HL2 z podoczepianymi na siłę elementami azjatyckimi. Szkoda że autorzy nie pomyśleli również o jakimś podkładzie muzycznym pasującym do otaczających realiów.

Dla mnie to niestety zmarnowana szansa na coś bardziej wyrazistego. Decyzję czy zagrać pozostawiam Wam.

(more…)

Cała opowieść toczy się w wiktoriańskiej posiadłości nad jeziorem. Podobnie jak w innych produkcjach tego autora, sporo tu tajemniczości i bardzo ładnych akcentów z użyciem różnorakich źródeł światła (to swego rodzaju “wizytówka” tego mappera). Przygoda chociaż dość klimatyczna jest raczej przewidywalna i nie stanowi specjalnego wyzwania. Polecam głównie osobom którym podobały się inne produkcje tego autora oraz taka właśnie stylistyka.

(more…)

Debiutancki mini-mod studenta amerykańskiej uczelni medialnej Guildhall. Wcielamy się w postać Gordona Freemana, którego zadaniem będzie zniszczenie stacji energetycznej zasilającej instalacje Kombinatu.

Produkcja jest bardzo udana: świetny design a co za tym idzie wyrazisty industrialno-portowy klimat oraz odpowiednio zbalansowany, choć momentami wymagający, poziom trudności. Za jedyne niedociągnięcia można uznać krótki czas gry oraz brak intro i outro. Szczerze polecam wszystkim.

(more…)

Jak sugeruje tytuł na naszych barkach spocznie przygotowanie bezpiecznej drogi ucieczki dla sporej grupki cywili. Rozgrywka została oparta na trzech zadaniach, których realizacja doprowadzi nas do szczęśliwego finału. Choć cała przygoda toczy się zaledwie w obrębie dwóch przecznic to jej ukończenie daje niezłą frajdę. Duża w tym zasługa kilku unikalnych i jednocześnie widowiskowych rozwiązań zastosowanych przez autora oraz całkiem niezłego designu.

W lokacji znajduje się kilka mocno zrujnowanych budynków oraz spora ilość zakamarków, z przesadnie dużą ilością amunicji i apteczek. Szkoda że autor nie pokusił się o zwiększenie stopnia trudności, poprzez ograniczenie ilości bonusów lub choćby konieczność doprowadzenia do bezpiecznego miejsca odpowiedniej ilości “podopiecznych”. Przez to rozgrywka jest zbyt łatwa i nie stanowi praktycznie żadnego wyzwania. Mimo wszystko polecam.

(more…)

Autor recenzji: ihtiusok

FakeFactory Cinematic Mod ver. 8 Final nie jest w pełni tego słowa znaczeniu typową modyfikacja, gdzie autorzy uraczyli nas nowymi planszami i nową fabułą. Jest to typowy “graficzny tweaker”, który wyciśnie ostatnie soki z twojego komputera szczególnie karty graficznej. W modyfikacji autorzy zmodyfikowali niemalże wszystkie tekstury włącznie z wyglądem postaci, które wykonane są z największa dbałością i pieczołowitością o szczegóły. Jakość tekstur i postaci została dumnie określona jako HD. Jak dla mnie nie ma tu żadnej przesady. Żeby rozkoszować się w pełni wysokimi detalami tekstur w jakości HD trzeba po pierwsze posiadać w miarę mocny sprzęt. Karty graficzne sprzed 5 lat szczególnie te, które wyposażone są 128 MB pamięci, nie poradzą sobie tu kompletnie, -ponieważ jak sami autorzy twierdzą i jak ja to sam sprawdziłem na własnej skórze- żeby te wszystkie wodotryski graficzne mogły być w pełni widoczne trzeba ustawić rozdzielczość obrazu co najmniej 1280 na 1024 punktów. Najlepiej 1600 na 1200 i wszystkie detale na maksa, jak detale shaderów, cieni, anizotropingu najlepiej 16x itp. Żeby uzmysłowić jak sporej wielkości są to tekstury, kiedyś testowałem którąś z poprzednich wersji tego moda na procesorze Athlon 2000 XP+, karcie graficznej Radeon 9700 (128 MB Ramu) i 1Gb pamięci operacyjnej i pamiętam, że po wejściu do laboratorium Dr. Kleinera kiedy poruszałem głowa obraz niemiłosiernie się zacinał, zmniejszenie rozdzielczości i detali dało pożądany efekt w postaci braku zacięć, ale wtedy cała praca ludzi nad tym modem poszła na marne ponieważ detale wyglądały niewiele lepiej od tych w standardowym HL2. Zapomniałbym dodać, że na początku instalacji wita nas złowrogi komunikat, iż modyfikacja wymaga, uwaga!!! 3096 MB pamięci Ram, na stronie piszą o 4 GB szczególnie dla Visty. W sumie posiadam łącznie 2 Giga Ramu i podczas wczytywania bodajże planszy, gdzie wchodziło się do laboratorium doktora Kleinera notorycznie wyrzucało mnie na pulpit. Również bezwzględnie trzeba zainstalować najnowsze sterowniki do karty graficznej, bo jak sam zauważyłem niektóre zwisy powodował w niektórych przypadkach starszy sterownik graficzny. Reasumując żeby zagrać musimy posiadać kartę gradzina obsługująca DX 9 (najlepiej DX 9c), wyposażoną w minimum 256 Ramu i 3 Giga pamięci operacyjnej Ram. Chociaż, mnie się jak wspomniałem wcześniej udało odpalić przy 2 Giga, ale czasami podczas wczytywania plansz wywalało mnie na pulpit, w sumie było to dosyć denerwujące :(

Modyfikacja do pełni działania wymaga posiadania Orange Boxa, ponieważ modyfikuje graficznie nie tylko samego HL2, ale przede wszystkim EpisodaOne i Episoda Two, wykorzystując bardziej zaawansowany silnik tychże ostatnich produkcji i samego Orange Box.

Wraz z modyfikacją w folderze SourceMods instaluje się nam dodatkowy folder, wraz z programem „Charakter Pimper”, który umożliwia podmianę wielu postaci wraz z Alyx w każdym z epizodów gry. Tutaj autorom należą się duże brawa postacie wyglądają wyśmienicie, szczególnie Alyx , która występuje w wielu wariacjach od spokojnych, stonowanych do bardziej roznegliżowanych J. W sumie ten element modyfikacji pozostawiam wam graczom do szczegółowego zbadania.

Autorzy przy tworzeniu tej modyfikacji używali wielu bardzo dobrych i zaawansowanych graficznie programów, jak np.: Adobe Photoshop CS2, 3DS MAX 8 itp. Świadczy to o bardzo dużym zaawansowaniu tego projektu oraz o dużych umiejętnościach twórców, którzy pokazali swój kunszt w poprzednich wersjach tego moda.

Żeby ściągnąć w miarę szybko wszystkie części modyfikacji musimy posiadać również szybkie łącze, najlepiej szerokopasmowe, bo ściąganie tego np. za pomocą łącza o przepustowości 128 Kb/sek to czyste samobójstwo i męki piekielne, które mogą przyprawić nas o zawał serca bądź nerwowe drgawki :) spowodowane wysokim rachunkiem za prąd, bo wszystkie części łącznie zajmują lekko ponad 6 GIGA !!!!. Najlepiej ściągało mi się w nocy kiedy serwery Filefront.com jak i moja sieć była mniej obciążona.

Uwaga !!! może wystąpić sytuacja kiedy po zainstalowaniu tejże modyfikacji po uruchomieniu Steama najzwyczajniej w świecie nie znajdziemy tej modyfikacji na liście gier, ale bez obawy, wystarczy w “Steamie” uruchomić opcję “Dodaj grę spoza Steam” i dalej uruchomić opcję „Dodaj” znaleźć skróty następnie dodać je i po kłopocie.

Podsumowując aby w ogóle odpalić cieszyć się tą super graficzną modyfikacją musimy spełnić następujące kryteria, a mianowicie:

1. Karta graficzna obsługująca sprzętowo Direct 9 posiadająca minimum 256 VRAM (najlepiej 512 VRAM). Karty pokroju GeForce z serii FX 5… i Radoeny z serii 9… przy większych ustawieniach detali i rozdziałkach powyżej 1024 x 768 “zdychają”. Jak dla mnie minimum to GeForce 7600 bądź Radeon X800.
2. 3 GB pamięci operacyjnej, dla Visty 4GB ( Chociaż można spróbować mając tylko 2 Giga)
3. Ponad 10 GB miejsca na partycji ze Steamem.
4. No i oczywiście oryginalny Orange Box z aktywowanymi HL2, EP1, EP2 przez STEAM.
5. Najnowsze sterowniki do karty graficznej.

Życzę miłego podziwiania wodotrysków graficznych i smakowania na nowo ulepszonego graficznie Half-Life 2 wraz z jego dwoma kolejnymi epizodami.

Dodatkowe informacje I:
Wszystkie pliki związane z dodatkiem (wydania wcześniejsze, patche oraz wersje specjalne) znajdziecie pod tym linkiem.

Dodatkowe informacje II:
Dostępny jest również patch na tę modyfikację “FakeFactory CM8.2 Updater” - znajdziecie go pod tym linkiem. Bezwzględnie zanim to zrobimy musimy przeinstalować wszystkie modele HD do stanu takiego jaki był bezpośrednio po zainstalowanej wersji FakeFactory Cinematic Mod 8.0 Final.

Dodatkowe informacje III:
Posiadacze słabszych komputerów, nie muszą czuć się zawiedzeni tym, że nie będą mogli zagrać w tego typu produkcję, ponieważ mogą spróbować zainstalować, którąś ze starszych wersji tej modyfikacji, a mianowicie wersję 4.0 (do pobrania pod tym linkiem) wraz z tzw. “option packiem” tylko i wyłącznie dla tej wersji (do pobrania pod tym linkiem).

Tutaj wymagania sprzętowe nie są tak bezlitosne, jak w wersji 8, wystarczy minimum karta graficzna sprzętowo obsługująca Direct 8, 1024 MB Ramu i procesor dorównujący klasy Pentium 4, jak i Athlony z Serii XP.

(more…)

Założeniem pracy jest analiza teorii tzw. ślepych zaułków, na jakie niejednokrotnie natknął się każdy grający w modyfikacje do HL2 lub inne gry. Bogato udokumentowany projekt oparty na niniejszej mapce został opatrzony pełnym tytułem: “The Right Way is the Wrong Way: Dead-End Theory in Level Design”. Rozważania dotyczą takich właśnie sytuacji: to co pozornie wydaje się oczywiste wcale takim nie jest. Łatwo dać zwieść układem korytarzy czy wyglądem poszczególnych drzwi co do wyboru właściwej drogi. Autor przedstawił swoją teorię w ciekawy sposób, a my możemy tych założeń doświadczyć w praktyce. Odsyłam także do dokumentacji dostępnej na stronie projektu.

Dodatkowe uwagi:
W oparciu o niniejszy naukowy projekt powstała również samodzielna, tradycyjna mapka, tego samego autora pt. Dead-End Freeman: Reload.

Dodatkowe informacje:
Jeśli jesteś zainteresowany innymi produkcjami, których zadaniem była ilustracja zagadnień z zakresu teorii gier przeczytaj także poniższe wpisy:
- Master’s Thesis
- The Mole Within

(more…)

Interesujące jest tu przede wszystkim zastosowanie zupełnie nowej umiejętności jaką będziemy mogli nabyć w czasie rozgrywki. Polega ona na chwilowym uzyskaniu specjalnego pola wokół naszej postaci, dzięki któremu będziemy mogli hackować bariery energetyczne, przestrajać działka czy też neutralizować ruchome miny. Ten nowy element mechaniki pozwala na zastosowanie różnorodnych taktyk walki i sprawia że czuć “świeży powiew” :)

Design miejscami wygląda nieźle, choć całościowo sprawia wrażenie bardzo ubogiego. Ponadto podczas gry będziemy otrzymywali komunikaty radiowe w formie tekstu. Czas ich wyświetlania jest zdecydowanie za krótki, przez co można niestety przeoczyć pewne istotne informacje.

Reasumując: produkcja jest przeznaczona głównie dla osób lubiących strzelanie, którego jest tu naprawdę sporo, zwłaszcza w finale. Warto się jednak z nią zapoznać z uwagi na zastosowanie unikalnych rozwiązań w mechanice rogrywki.

(more…)

Autor recenzji: ihtiusok

Uwaga!!: Jeśli nie nazywasz się John Rambo i nie byłeś w Vietnamie oraz Afganistanie to powinieneś odpuścić sobie ten mappack i zająć się czymś bardziej odpowiednim dla siebie, jak np.: poczytać dziecku na dobranoc, wyjść na spacer ze swoim pupilem, spędzić miło wieczór ze swoja sympatią, ale jeśli jesteś naprawdę twardy i zdeterminowany na wszystko, a może po prostu głupi i nieświadom konsekwencji swojego czynu to zmierz ze swoim przeznaczeniem i zagraj w ten mappack drogi graczu :)

Wiedziałem, że lato tego pięknego roku 2008 będzie cieple, ale po zagraniu w ten mappack temperatura i adrenalina drastycznie skoczyła do poziomu, który mogą wytrzymać tylko prawdziwi twardziele,- jak wspomniany przeze mnie wcześniej, nasz miły, miłujący spokój, przyrodę, zwierzęta oraz dzieci- John Rambo.

Zaczęło się nadzwyczaj dobrze i powiedziałbym spokojnie. Jesteśmy w jakimś małym ciasnym pomieszczeniu, jak się zaraz okazało jest to pomieszczenie piwniczne. Szybko orientujemy się, że nie jesteśmy tu sami, ponieważ z drugiego pomieszczenia dobiegają do naszych uszu złowrogie dźwięki jakiegoś zombiaka, który nieuchronnie zbliża się do nas, żeby zrobić nam “małe kuku”. Nasza sytuacja nie wygląda w tej chwili zbyt dobrze, gdyż nie mamy przy sobie żadnej broni ani naszego ukochanego łomu. Wtedy to autor zaskakuje nas swoim jednym z wielu nieszablonowych pomysłów, które użył w swojej produkcji. Żeby nie trzymać długo w niepewności i w napięciu czytelnika uchylę rąbka tajemnicy, a mianowicie w ścianach tej piwnicy znajdują się cegły, z którymi trzeba zrobić pewien użytek. Efekt jest dosyć ciekawy i nowatorski i co najważniejsze wykorzystuje fizykę gry.

Na początku byłem pewien, że będzie to produkcja nastawiona na kombinowanie, mimo że zagadki nie były na początku jakieś nadzwyczajnie trudne to sprawiły mi dużo frajdy.

Autor wykorzystał w swoim mappacku znany wszystkim graczom HL2 motyw przejażdżki poduszkowcem, która jak wiemy w HL2 była miejscami dosyć karkołomna (dla niektórych osób powiedziałbym, że nudna). Jednak tutaj autor przeszedł samego siebie. Trasa do pokonania tym poduszkowcem pozostawia niezapomniane wrażenia, powiedziałbym, że pędzimy miejscami na złamanie karku wąskimi tunelami rozjeżdżając watachy żołnierzy i boga ducha winnych zombiaków. Tutaj autor dał prawdziwy po(PiS) fizycznych możliwości HL i oczywiście swoich. W wielu miejscach kanałów znajdują się pomosty na których stoją żołnierze i kiedy najedziemy na ich cienkie podpory z dużą prędkością spowoduje, że żołnierze spadają na łeb na szyję a konstrukcje te ulegają pięknej dewastacji i wybuchom gdy znajdują się na nich beczki z benzyną. Trasa ta jest bardzo urozmaicona oprócz ciasnych tuneli i szerokich kanałów wpadamy w olbrzymi budynek ze szkła gdzie watahy żołnierzy ekspresyjnie latają, kiedy ich rozjeżdżamy.

Myślałem, że jest to tylko taki miły przerywnik, taki mały kaprys autora –( może wybryk, który się już więcej nie powtórzy w tej produkcji)– pomiędzy zagadkami logicznymi . Po tej pełnej adrenaliny przejażdżce autor nie ma dla nas graczy litości, gdyż za chwilę zaczyna się prawdziwy festiwal, który nazwę “Gunfest Summer 2008″ :), który drogi graczu (graczko :)) skopie wam porządnie tyłki. Totalna rozpierducha z dużą ilością eksplozji i fruwających ciał żołnierzy i ich sprzętu militarnego, który nie wytrzymał starcia z brutalna siłą eksplodujących beczek walących się konstrukcji i spadających nam na łeb wrogich maszyn przepełnionych ołowiem. Prawdziwa jazda bez trzymanki.

Kiedy uporasz się z pierwszą falą przeciwników, myślisz sobie, teraz to na pewno będę miał trochę spokoju, pozwiedzam sobie okolice, nacieszę się ładna grafiką, ale następny statek powietrzny kombinatu uzbrojony po zęby uzmysławia ci tę brutalną prawdę, że nie jest to miejsce do biwakowania. Musisz ponownie walczyć o przetrwanie. Zaraz pojawiają się kolejni żołdacy kombinatu, których kasujesz jeden po drugim bez mrugnięcia i zająknięcia. Nie liczysz już ile razy przeładowałeś broń, działasz pod pływem adrenaliny i instynktu przetrwania. Wpadasz do dużej hali kasujesz kolejnych przeciwników niszcząc beczki, które eksplodując wywołują wręcz reakcje łańcuchową powodując, że kontenery spadając na żołnierzy miażdżą ich doszczętnie. Wtedy czujesz naprawdę kto tu rządzi. Wbiegasz do dużego budynku, uciekając przed kolejnym śmiercionośnym pojazdem sił kombinatu. Lecz to miejsce okazuje się szybko, miejscem, które nie jest oazą spokoju, wręcz „szklaną pułapką”. Po raz kolejny zmuszony jesteś brutalnie je spacyfikować. Na koniec tej mapy przyjdzie zmierzyć się nam z potężnymi przeciwnikami, ale jak ich pokonasz dzięki swojej przemyślanej taktyce, to wcale nie oznacza, że twoja przygoda z tą produkcją dobiegła końca. W niespodziewanym momencie nasz bohater zostaje przeniesiony w inne miejsce, mroczne, lecz nie mniej niebezpieczne od tych poprzednich. Jeśli jesteś ciekaw co jest dalej kontynuuj swoje dzieło, drogi graczu.

Dalsza część mappacka składa się z plansz o całkiem innym klimacie, tzw. “Survival horroru”, w stylu Ravenholm, gdzie klimat staje się cięższy i i mroczny, a twoimi głównymi przeciwnikami nie są już żołnierze kombinatu lecz ludzie zamienieni w żywe i niebezpieczne zombie. Myślę, że ta część produkcji przypadnie bardziej niektórym graczom, niż pierwsza nastawiona na totalną rozwałkę i pokaz możliwości silnika gry.

Tyle odnośnie fabuły i moich przeżyć emocjonalnych związanych z tą produkcją. Autorem map packa jest Justin Carlton AKA SneakySpeckman i jest to wersja poprawiona przez autora. Zawiera 10 plansz o łącznej wielkości ok.122 MB, co gwarantuje czerpanie dłuższej przyjemności z grania)

Podsumowując, chciałbym podać cechy charakterystyczne niniejszej produkcji, które moim zdaniem najbardziej rzuciły mnie się w oczy podczas przygody z tym wyśmienitym mappackiem ( kolejność na liście jest przypadkowa):

1. Szybka i dynamiczna akcja (totalna rozpierducha momentami)
2. Klimatyczny design poziomów ( chociaż w pierwszej części mappacka ma się miejscami wrażenie że dużo jest pustych, schematycznych lokacji i pomieszczeń)
3. Nieoczekiwane zwroty akcji
4. Prawdziwy pokaz możliwości silnika (ładne i widowiskowe eksplozje, walące się konstrukcje itp)
5. Duża liczba przeciwników do eksterminacji (ja to lubię, ale momentami graniczy to ze zdrowym rozsądkiem)
6. Dobrze dobrana ilość amunicji i apteczek, jeśli chodzi o średni poziom trudności (jeśli ktoś grał na hardzie niech napisze swoje spostrzeżenia odnośnie tej kwestii)
7. Ciekawe motywy zapożyczone z różnych gier np. FEAR
8. Ciekawa oprawa audio-wizualna
9. Częste motywy muzyczne, które towarzyszą nam podczas większych zadym, zwiększając tym samym dynamikę rozgrywki
10. Zaskakujące momentami AI przeciwników (stojąc przyczajony we wnęce budynku spodziewałem się, że statek kombinatu będzie latał od jednego punktu do drugiego, a ja po prostu stojąc ukryty w tym miejscu będę go spokojnie kasował. Statek “ożywał” wtedy kiedy wyszedłem z ukrycia i podszedłem dostatecznie blisko do niego)
11. Brak intra,- niestety :(
12. Brak nawet szczątkowej fabuły.
13. Żeby pokonać większych przeciwników musisz wykazać się odrobiną zmysłu taktycznego oraz szybkością i refleksem.

Reasumując: w tej produkcji większość z was znajdzie coś ciekawego i fajnego dla siebie. Ja np. lubię dynamiczną akcję z wplecionymi zagadkami oraz klimatyczne miejsca charakteryzujące się mrocznym i ciężkim klimatem grozy z odgłosami zombiaków w tle.

Jak dla mnie mimo pewnych wad (powiedzcie mi która produkcja ich nie zawiera) niniejszy mappack to prawdziwy klimatyczny odjazd i dlatego daje mu ocenę 10 na 10.

Zapraszam serdzecznie wszystkich do dyskusji i podzielenia się swoimi opiniami.

Ps. Jeśli chcesz doświadczyć prawdziwej adrenaliny podczas grania ustaw od razu poziom trudności na “HARD”. Wzrost adrenaliny gwarantowany. Uwaga opcja tylko i wyłącznie przeznaczona dla Johna Rambo, w przeciwnym wypadku skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą, bądź Grinderem :)

(more…)

Autor recenzji: ihtiusok

Ogólnie modyfikacje single playerowe do HL2 dzielimy na takie, które są nastawione na kombinowanie, myślenie oraz na takie, w których te elementy zostały pominięte bądź występują w śladowych ilościach i mówimy o nich potocznie „Gunfesty”. „So much for Freeman” autorstwa Duncana ‘Fingera’ Moore’a raczej nie należy do grupy tych pierwszych, chociaż na pewno nie możemy zaszufladkować jej tylko i wyłącznie do drugiej kategorii, ponieważ bezmyślne parcie do przodu i strzelanie do wszystkich wrogów na skończy się niewątpliwie naszą szybką klęską.

Ale przejdźmy do szczegółów i tego typu dywagację zostawmy na dalszą część recenzji .Mapka opowiada nam tzw. „alternatywną historię” . Mianowicie Gordon zostaje brutalnie pojmany przez siły Kombinatu i dostarczony na miejsce gdzie przebywają inni członkowie ruchu oporu. Jak się szybko okazuje Dr. Breen nakazuje natychmiastowe zgładzenie tych wszystkich osób wraz z Freemanem jako bardzo niewygodnych i niebezpiecznych dla „systemu”. Żołnierze zaczynają wykonywać masową egzekucję na więźniach ustawiając ich pod ścianą i rozstrzeliwując. Kiedy Gordon jest od włos od śmierci nagle zdarza się cud, więzienie atakują rozwścieczone hordy Antilionów. Od tego momentu intro się kończy i dalszymi poczynaniami Gordona steruje gracz.

Rozgrywka jeśli chodzi o tego typu produkcje nie zawiera zagadek logicznych, ale na pewno nie jest bezmyślną strzelanką, gdzie wyskakują na nas hordy przeciwników a my bez mrugnięcia oka likwidujemy wszystkich jednym naciśnięciem spustu broni. Musimy wykorzystywać odpowiednio ukształtowanie terenu, żeby zniwelować przewagę liczebną przeciwnika, szczególnie tyczy się to poziomu trudności hard. Wartę jest podkreślenia to, że z nie każdym przeciwnikiem będziemy musieli stoczyć walkę zabijając go. Również zostanie wykorzystany motyw ze snajperami co zmusi nas do kombinowania jak przedostać się dalej nie zostając zabitym. Chociaż ten motyw jest dosyć krótki i dla doświadczonego gracza nie powinien sprawić dużej trudności, ale mnie szczerze mówiąc dał trochę radochy. Również bardzo ciekawie został wpleciony w fabułę motyw z zezwoleniem przejazdu pociągu po torze na którym stoi uzbrojony po zęby pojazd Kombinatu, który pięknie ulega destrukcji wraz z nadciągającą falą sił Kombinatu. Autor w tak niedużej mapce „wcisnął” wiele fajnych motywów, co pokazuję, że drzemią w nim duże możliwości.

Jeśli chodzi o stronę techniczną ja nie mam nic do zarzucenia. Ładnie i starannie wykonane lokacje, choć nieduże, przyciągnęły moją uwagę. Tej stronie produkcji nie można na pewno nic zarzucić. Design poziomów zasługuje niewątpliwe na pochwałę. Szczególnie bardzo ładnie i ciekawie wygląda niebo, chyba takiego w modyfikacjach do HL nie widziałem jeszcze.

Po ukończeniu tej mapki miałem duży niedosyt, który spotęgowała na pewno wysoka grywalność połączona z ładna grafiką, gdyż chciałem najzwyczajniej w świecie grać dalej. Ale na szczęście outro mimo, że krótkie informuje nas o planowanej przez autora kontynuacji, oby jak najszybciej i z jak najlepszym pożytkiem dla graczy. Miłego grania.

Dodatkowe informacje:
Mapa została przygotowana na konkurs “Map from Base” zorganizowany przez serwis The Snarkpit. Ze szczegółami możecie się zapoznać pod tym linkiem.

(more…)

Muszę przyznać że dawno nie zdarzyło mi się grać w równie udaną produkcję, choć niestety nie okraszoną żadnym wątkiem fabularnym. Ta niewielka mapka przenosi nas do opuszczonego podziemnego kompleksu, gdzie tradycyjnie głównym zadaniem stanie się przeżycie i wydostanie na powierzchnię.

Jest tu wszystko co powinno znaleźć się w dobrze zrealizowanej przygodzie. Odpowiedni klimat potęgowany odgłosami i oświetleniem, sporo mini-zadań na spostrzegawczość, różnorodność wystroju pomieszczeń, dużo detali cieszących oko a w finalnej sekwencji wielka winda towarowa, dobrze znana z HL1 :)

Reasumując: świetny debiut. Oby same takie się trafiały. Polecam gorąco.

(more…)

Nie będziemy tu jednak pracować nad szczepionkami czy antidotum. Leczenie odbywać się będzie bowiem za pomocą muzykoterapii opartej na przebojach disco z lat 70-tych, jazdy na lodowisku, kąpielom w basenie, kolorowych drinków serwowanych przez barmana-Vortigaunt’a oraz wizytom w miejscowej kaplicy.

Musze przyznać że dodatek jest naprawdę “odjechany”. Już sam pomysł elementów składowych procesu terapeutycznego wydał mi się bardzo zabawny i interesujący. Niestety nie można tego już powiedzieć o produkcji jako całości. Od samego początku daje się we znaki niezbyt przemyślany system kierowania zainfekowanych pacjentów w odpowiednie miejsca. Odbywa się on bowiem za pomocą uruchamiania specjalnych barier, tak aby skierować naszych podopiecznych na “odpowiednie tory”. Zupełnie nie rozumiem czemu autor nie zastosował tradycyjnego systemu komend znanego z kierowania podległą nam drużyną. Takie rozwiązanie pozwoliłoby na uproszczenie całej części “mechanicznej”, bez powodowania ciągłej frustracji u grającego. Dodatek nie narzuca niestety żadnych wytycznych co do ilości skierowanych do leczenia zombie przez co możemy przemieszczać się pomiędzy lokacjami bez konkretnego celu, co dodatkowo psuje przyjemność rozgrywki. Ponadto same mapki są zaprojektowane bardzo minimalistycznie, żeby nie powiedzieć niedbale.

Reasumując: ciekawy i bardzo nowatorski pomysł całkowicie “położony” przez nieprzemyślany system mechaniki rozgrywki. Polecam jedynie jako ciekawostkę.

(more…)

Nasza przygoda rozpoczyna się w pozornie opustoszałym budynku, wyglądającym na szkołę. Szybko będziemy się mieli okazję przekonać że nie jesteśmy jedynymi rezydentami tej posesji. Nasze działania będzie wspomagał człowiek informujący nas przez radio o ogólnej sytuacji w budynku: czyhających zagrożeniach, umiejscowieniu zapasów amunicji czy w końcu sposobach na odpieranie ataków przeciwnika i możliwych drogach ucieczki. Dodatek zawiera pewne elementy przygodowe jak choćby konieczność skompletowania składników które posłużą nam do wykonania bomby czy odnalezienie klucza do magazynu. Ważne będzie tu także rozważne planowanie kolejnych posunięć, co jest szczególnie istotne na początku rozgrywki, kiedy nasze uzbrojenie jest bardzo marne. W modzie trafimy na co najmniej jeden moment kiedy nie będziemy narzekać na brak adrenaliny. Rozgrywka została ubarwiona oszczędnym, ale przemyślanym designem. Usłyszymy także dwa nowe utwory muzyczne.

Niestety mam pewne obawy co do dalszego ciągu opowieści. Po mrocznym i interesującym rozdziale pierwszym następuje bowiem część niebezpiecznie ocierająca się o mało nowatorski gruntfest z udziałem żołnierzy Kombinatu w nietypowych strojach maskujących. Jedyne co ciekawe to pewne elementy “skradankowe”, bardziej jednak wymuszone sytuacyjnie niż stanowiące alternatywę dla poczynań gracza. Być może to tylko drobny przerywnik poprzedzający kolejne interesujące rozdziały.

Trzeba przyznać, że pomimo wczesnej fazy produkcyjnej i nierównej realizacji dodatek stanowi intrygującą ciekawostkę. Na być może wyższą ocenę przyjdzie czas w momencie publikacji kolejnych wersji. Jednak już teraz polecam miłośnikom gatunku śledzenie losów tego projektu.

Uzupełnienie do wersji beta 0.9:
Zaledwie kilkanaście dni po publikacji wersji beta 0.6 została udostępniona finalna wersja dodatku uzupełniona o jedną mapę i stanowiąca zamkniętą całość. Naniesiono także poprawki na niektóre tekstury, jak również poprawiono oświetlenie w pomieszczeniach.

Trzeba przyznać że całościowo produkcja prezentuje się naprawdę nieźle, a dodatkowa mapa spina zgrabną klamrą całą opowieść. Na uwagę zasługuje przede wszystkim wątek postaci naszego “radiowego pomocnika”. Jego narastającego szaleństwa możemy doświadczać podczas odbierania kolejnych komunikatów - pomysłowy zabieg. Sumarycznie oceniam tę produkcję: 7/10.

(more…)

Niewielki mappack w którym musimy się wydostać z budynków korporacji Veikko International. Ta dość tajemnicza firma pojawia się w dodatkach do HL2 w bardzo różnych ujęciach - tym razem jako kompleks badawczy, gdzie prowadzone są tajne eksperymenty medyczne i genetyczne.

Bardzo szybko można się zorientować, że nie licząc zwłok, po personelu, ani ochronie nie ma już zbyt wielu śladów, a jedynymi rezydentami są dawni “pacjenci”. Budynek jest mocno zniszczony, choć pracują wciąż systemy alarmowe i oświetlenie ostrzegawcze, a przez radio można usłyszeć bardzo niepokojące odgłosy. Czasem też ulotni się gaz z uszkodzonej rury, a zza ściany dobiegnie rozpaczliwy krzyk. W tych wszystkich elementach widać dużą dbałość autora o detale. Budują one doskonałą atmosferę osamotnienia i zagrożenia, którą dodatkowo potęguje niewielka ilość apteczek i amunicji.

Z elementów negatywnych należy na pewno wymienić trochę za mały rozmach jeśli chodzi o konstrukcję pomieszczeń i korytarzy, w większości zbyt małych i ciasnych, jak na rodzaj prowadzonej przez firmę działalności oraz rozmiar samego budynku. Przydałoby się również bardziej konkretne zakończenie i jakiekolwiek tło fabularne, którego niestety brakuje.

Trochę wahałem się nad przyznaniem banera, ale ostatecznie doszedłem do wniosku że to naprawdę fajna, a dodatkowo debiutancka, produkcja i bawiłem się przy niej znakomicie. Słowem: polecam.

(more…)

Naszym zadaniem będzie przedarcie się przez stare hale fabryczne, dachy budynków oraz zaniedbane podwórka w celu odnalezienia i zniszczenia elektrowni zasilającej instalacje Kombinatu. Dodatek składa się z czterech map, świetnie zaprojektowanych pod względem klimatu: cały czas będzie nam towarzyszyć doskonała industrialna atmosfera starych maszynowni, bocznic kolejowych oraz brudnych i ciasnych zakamarków.

Pozycja jest przeznaczona głównie dla miłośników ostrego strzelania. Przeciwników jest sporo, momentami nawet za dużo. Stopień trudności jest jednak dość wyważony - amunicji i apteczek będziemy mieć pod dostatkiem. Niestety całościowo dodatek sprawia wrażenie zbyt liniowego. Teren choć urozmaicony nie pozwala na zbyt duże manewrowanie i np. przeprowadzanie akcji zaskakiwania przeciwnika. Szczególnie irytująco wyglądają barierki lub ogrodzenia, których nie możemy przeskoczyć, powoduje to poczucie dużej sztuczności i niepotrzebnej ciasnoty. Reasumując: solidnie zrealizowany gruntfest z bardzo udanym tłem architektonicznym.

Dodatkowe informacje:
Niniejszy mappack wszedł również w skład modyfikacji SMOD Zenith Beta 1.

(more…)

Ta niewielka mapka została przygotowana w oparciu o pomysł znany z gier gatunku Escape the Room. Jesteśmy informowani na ekranie o kolejnych zadaniach do wykonania, aby doprowadzić do swojego szczęśliwego ocalenia. Niestety napisy są zdecydowanie za duże i nie można ich wyłączyć, a w ciemnych pomieszczeniach dodatkowo przesłaniają pole widzenia. Reasumując: oryginalny projekt zmuszający do kombinowania i spostrzegawczości, jednak nie do końca dopracowany pod względem technicznym.

(more…)

Od strony designu produkcja prezentuje się poprawnie, a w niektórych momentach nawet bardzo dobrze. Głównie za sprawą detali budujących atmosferę zniszczenia i rozkładu oraz kilku skryptów ubarwiających przygodę. Niestety nie można tego samego powiedzieć o samej rozgrywce. Momentami przeciwników jest zdecydowanie za dużo, a nasze pole manewru podczas walki mocno ograniczone. Aż prosi się o jakieś drobne zagadki, czy układanki a tu nic tylko sianie pożogi i zniszczenia ;)

Trudno mi tę produkcję jakoś szczególnie polecać, chociaż myślę że niektórych graczy może ona zainteresować choćby z uwagi na same realia czy też pomysłowe przygotowanie niektórych elementów lokacji.

(more…)

Na uwagę zasługuje operowanie światłem, a przede wszystkim lampiony unoszące się na wodzie oraz kilka skryptów. Ponadto sporo to pustej “pudełkowej” przestrzeni, technicznych niedoróbek i dość mętnie poprowadzona opowieść. Reasumując: mapka jest raczej słaba, chociaż ma pewne elementy decydujące o jej unikalności. Być może one sprawią że komuś się spodoba.

(more…)

Sama posiadłość została zaprojektowana bardzo ładnie, czego z pewnością nie można powiedzieć o jej otoczeniu jakie widzimy z okien i dachu. Wnętrza nie są może szczytem artyzmu, ale niczego specjalnego im nie brakuje, czasem tylko sprawiają wrażenie nieproporcjonalnych: za wąskie schody i korytarze.

Architektura lokacji bardziej nasuwa skojarzenie z mapami do deathmatch’ów: dużo tu zakamarków, schodków i skrytek, co umiejętnie możemy wykorzystać w walce. Zadanie jakie otrzymujemy nie powinno nikomu sprawić większych kłopotów, bo chociaż ochrona budynku jest silna, to broni i apteczek znajdziemy pod dostatkiem, a i zagadki nie są specjalnie skomplikowane.

Szkoda że autor nie pokusił się o lepsze dopracowanie szczegółów otoczenia lub choćby miłego akcentu jakim byłoby uratowanie naszego współwięźnia, udzielającego nam ważnej wskazówki na początku rozgrywki. W efekcie otrzymujemy dość przeciętną mapkę z delikatnym zacięciem “przygodowym”, która nie rzuca na kolana, ale z pewnością niektórym fanom może się spodobać.

(more…)

Wstęp:
25 lipca na stronie 1UP.com, która zrzesza graczy z całego świata, pojawił się artykuł pod tytułem “Top 5 Single Player Half Life 2 Mods”. Będąc ciekawym jakie mody wybrali, przeczytałem artykuł i szczerze mówiąc byłem zaskoczony paroma miejscami. Dlaczego? Wyjaśnię na samym końcu, ponieważ teraz chciałbym Wam przedstawić moje tłumaczenie tego artykułu.

Miejsce 5: eXterminate
Jest to chyba najbardziej minimalistyczny mod jaki mógł tylko zostać stworzony do gry Half Life 2. Mapy są w gruncie rzeczy dużymi, pustymi, kwadratowymi pokojami oraz trochę sprytu drzemiącego w przeciwnikach. Lecz idea jest prosta: nielimitowana amunicja do karabinu maszynowego i bez końca wysypujące się zombie. Kolejne fale przychodzą szybciej, okazyjnie przerywane pojawieniem się nowej, dziwacznej superbroni. Bonus: mod posiada planszę w której jesteś otoczony przez nieszkodliwe klony Dr. Kleinera. Z punktu czystej żądzy zemsty twardemu mięśniakowi ciężko przeciwstawić się hordom starszych pacyfistów.

(Więcej o eXterminate przeczytacie tutaj - przypisek tłumacza)

Miejsce 4: Flipside
Jeden z najlepiej zapowiadających się studenckich modów, Flipside jest dwuwymiarową platformówką w której prowadzisz szalonego człowieka przez bajkowy świat uśmiechniętych chmurek, pszczółek i skaczących króliczków – dopóki nie wciśniesz jednego przycisku dzięki któremu wszystko obraca się o 180 stopni. Wtedy orientujesz się, że te zwierzątka to faktycznie pielęgniarki próbujące powstrzymać Cię od ucieczki. Technicznie i wizualnie odpicowany, lecz jak wiele studenckich projektów Flipside ma jedną wadę – jest naprawdę bardzo, bardzo krótki.

(Więcej o Flipside przeczytacie tutaj - przypisek tłumacza)

Miejsce 3: DayHard
Filozofią DayHard jest zebranie pomysłów “czy nie byłoby fajnie, gdyby”, a następnie umieszczenie ich w wielu dużych, zwariowanych mapach. Po chwili zaczynasz uważać za oczywiste, że jednostki Combine są nieuważne przez granie w koszykówkę czy taniec. To jest dziwne, frustrujące, ale nigdy, przenigdy nudne. Z głupkowatymi wrogami, paradoksalnymi bonusami oraz śmiesznymi komentarzami twórców, gra nigdy nie jest brana na poważnie, poza poziomem trudności, który często wylewa na nas kubeł zimnej wody.

(Więcej o DayHard przeczytacie tutaj - przypisek tłumacza)

Miejsce 2: Eclipse
Prawdopodobnie najbardziej rozległa całkowita konwersja single-player jaka została wydana. W Eclipse ujrzymy cały świat z punktu trzeciej osoby, a sama gra jest przygodówką połączoną z akcją z bardzo ciekawą mechaniką. Twoja panienka (bohaterka gry) potrafi lewitować i przyciągać przedmioty leżące wokół, a następnie cisnąć w złego kolesia. Jedyną wadą Eclipse dosyć krótka rozgrywka. Godzina lub dwie zabawy pozwoli Ci na poznanie wszystkiego, a genialna muzyka i efekty wizualne pozostawią Cię pragnącym zobaczyć więcej.

(Więcej o Eclipse przeczytacie tutaj - przypisek tłumacza)

Miejsce 1: Minerva
Zwyczajnie najwyższych lotów. Absolutnie profesjonalnie stworzone mapy sprawnie wykorzystują daną powierzchnię i nigdy nie są na zasadzie “ścieżka sześcianów połączona korytarzami” w której mapperów tak tworzy. Minerva oferuje solidną i intrygującą historię, długą kampanię oraz perfekcyjnie dobrane tempo akcji. Wiecie, to mógłby być Episode Two i nikt by nie narzekał. Z taką robotą, twórca Adam Foster już dawno powinien zostać zatrudniony przez Valve. Jeśli zamierzasz wybrać tylko jeden z opisanych tu modów – wybierz właśnie ten.

(Więcej o Minervie przeczytacie tutaj - przypisek tłumacza)

Zakończenie
Według mnie parę miejsc się nie zgadza. Dla przykładu eXterminate jest zwykłym bezmyślnym shooterem i zupełnie nic nie wnosi. Szybko się nudzi i poza „odkrywaniem” nowych broni tak naprawdę się nie zabawimy. DayHard jest ciekawy i w miarę długi oraz urozmaicony, ale jego humor jest dość prymitywny. Pozapominali o paru dobrych modach, dla przykładu “Combine Destiny” lub “The Citizen”. Flipside za to jest bardzo interesującą produkcją jednak myślę, że znalazłoby się parę lepszych modów na jego miejsce.

Co Wy o tym sądzicie? Chciałbym zobaczyć Wasze wypowiedzi na ten temat. Oryginalną wersję tekstu możecie znaleźć tutaj.

Niewielka, ale bardzo klimatyczna mapka, która niestety nigdy nie doczekała się kontynuacji. Polecam zapoznać się z tą produkcją zwłaszcza że całość nie powinna zająć nam więcej niż kilka minut. Wrażenia estetyczne gwarantowane.

Dodatkowe informacje:
Ten sam autor wydał również dwa dodatki na HL1, które zapewne stanowiły inspirację dla niniejszej produkcji: Night Things (MiniMod) oraz Night Things 2.

(more…)