Publicystyka
Ambitne oczekiwania kontra czysta rozrywka
Tym razem ta sama kwestia, w dwóch różnych ujęciach. Wiek gracza może, ale nie musi, mieć bezpośrednie przełożenie na postrzeganie gier jako dziedziny kultury masowej, a co za tym idzie na jego oczekiwania.
Pierwszy tekst ma formę żartobliwego testu, w którym możemy sprawdzić czy jesteśmy graczem hardcore’owym: 11 signs you’re no longer a hard-core gamer.
Drugi artykuł: To nie jest kraj dla starych graczy został przygotowany w formie zgoła odmiennej i jak najbardziej serio. Trudno mi zgodzić się z autorem artykułu co do twierdzenia, że gry nie starają się być ambitne czy też unikają tematyki niepopularnej. Jest sporo przykładów na zaprzeczenie tej tezie, z czego kilka można znaleźć już w komentarzach pod wpisem. W moim odczuciu gry są dziedziną na tyle autonomiczną że trudno przykładać do nich miarę taka samą jak np. do literatury. Nie można oczekiwać że każda gra będzie stawiała przed graczem dylematy moralne jakie przeżywali choćby przywołani w komentarzach bohaterowie powieści Dostojewskiego. Gry, podobnie jak każda inna dziedzina kultury komercyjnej jest nastawiona na zysk, więc najbardziej ambitne czy niszowe produkcje będą tu zwykle powstawać na marginesie, co wcale nie znaczy że w głównym nurcie i pod skrzydłami największych wydawców takich pozycji nie znajdziemy – wprost przeciwnie.
A co ma do tego wiek gracza? Chyba jednak całkiem sporo, ale bardziej w ujęciu kwestii dojrzałości i idących wraz z nią oczekiwań, niż w sensie samej ilości lat. W gruncie rzeczy najłatwiej jest mi to oceniać na własnym przykładzie. A Wam ?
Jak zawsze czujcie się swobodnie i komentujcie.
Partyzanckie opowieści, czyli co się pamięta
Dziś kolejna porcja artykułów. Tym razem dotycząca “wspominek” o grach. Wraz z upływem czasu lista tytułów jakie udało nam się skończyć rośnie. U każdego gracza ta swoista “krzywa postępu” wygląda jednak zupełnie inaczej.
Najczęściej jej zahamowanie jest spowodowane rosnącą ilością obowiązków jakie pojawiają się gdy gracz osiąga określony wiek. Cóż, takie jest życie ;)
Zawsze jednak miło jest wracać pamięcią do starszych tytułów, które zajęły poczesne miejsce na naszej osobistej liście evergreen. Przeczytałem ostatnio kilka artykułów (linki poniżej) dotyczących tej właśnie tematyki. Mam nadzieje że Was również zainspiruje to do odświeżenia w pamięci pozycji, ponadczasowych, nowatorskich czy też takich, które czymś pozytywnie Was zaskoczyły.
Jak zawsze czujcie się swobodnie i piszcie o Swoich przemyśleniach w tej kwestii.
W kółko to samo, czyli co nas irytuje w grach
Już od dłuższego czasu nosiłem się z zamiarem rozszerzenia dotychczasowej formuły mojego bloga o nowe, cykliczne wpisy poruszające ogólny aspekt grania jako takiego, z uwzględnieniem sceny modderskiej SP dla serii HL.
Na dobry początek chciałbym poruszyć kwestię powtarzalności i powielania motywów zarówno w dodatkach do HL2, jak również w innych grach. Skłonił mnie do tego artykuł jaki ostatnio miałem okazję przeczytać w serwisie Gamecorner pt. 10 growych klisz, które doprowadzają nas do szału (zobacz również opinie polemiczną do tekstu: 10 klisz… – komentarz z drugiej strony barykady). Sam artykuł, co prawda ilustrowany znajomą beczką, nie dotyczy stricte HL i sprawia wrażenie raczej napisanego “po łebkach”, to jednak dyskusja jaka się wywiązała po jego publikacji wydała mi się interesująca.
Pierwotnie miałem zamiar dołączyć do tego wpisu krótką listę moich własnych typów co do elementów irytujących w grach, jednak po krótkim zastanowieniu zrezygnowałem. Chodzi mi przede wszystkim o poznanie Waszej opinii, dlatego nie chce niczego sugerować. Chętnie dowiem się także co sądzicie nt. takiego właśnie cyklu publicystycznego. Czujcie się swobodnie i komentujcie :)
Loading ...
