HL2 & HL1 SP Maps & Mods - polska baza map i modyfikacjii single player dla Half-Life 2 & Half-Life 1

Autor recenzji: ihtiusok

Uwaga!!: Jeśli nie nazywasz się John Rambo i nie byłeś w Vietnamie oraz Afganistanie to powinieneś odpuścić sobie ten mappack i zająć się czymś bardziej odpowiednim dla siebie, jak np.: poczytać dziecku na dobranoc, wyjść na spacer ze swoim pupilem, spędzić miło wieczór ze swoja sympatią, ale jeśli jesteś naprawdę twardy i zdeterminowany na wszystko, a może po prostu głupi i nieświadom konsekwencji swojego czynu to zmierz ze swoim przeznaczeniem i zagraj w ten mappack drogi graczu :)

Wiedziałem, że lato tego pięknego roku 2008 będzie cieple, ale po zagraniu w ten mappack temperatura i adrenalina drastycznie skoczyła do poziomu, który mogą wytrzymać tylko prawdziwi twardziele,- jak wspomniany przeze mnie wcześniej, nasz miły, miłujący spokój, przyrodę, zwierzęta oraz dzieci- John Rambo.

Zaczęło się nadzwyczaj dobrze i powiedziałbym spokojnie. Jesteśmy w jakimś małym ciasnym pomieszczeniu, jak się zaraz okazało jest to pomieszczenie piwniczne. Szybko orientujemy się, że nie jesteśmy tu sami, ponieważ z drugiego pomieszczenia dobiegają do naszych uszu złowrogie dźwięki jakiegoś zombiaka, który nieuchronnie zbliża się do nas, żeby zrobić nam “małe kuku”. Nasza sytuacja nie wygląda w tej chwili zbyt dobrze, gdyż nie mamy przy sobie żadnej broni ani naszego ukochanego łomu. Wtedy to autor zaskakuje nas swoim jednym z wielu nieszablonowych pomysłów, które użył w swojej produkcji. Żeby nie trzymać długo w niepewności i w napięciu czytelnika uchylę rąbka tajemnicy, a mianowicie w ścianach tej piwnicy znajdują się cegły, z którymi trzeba zrobić pewien użytek. Efekt jest dosyć ciekawy i nowatorski i co najważniejsze wykorzystuje fizykę gry.

Na początku byłem pewien, że będzie to produkcja nastawiona na kombinowanie, mimo że zagadki nie były na początku jakieś nadzwyczajnie trudne to sprawiły mi dużo frajdy.

Autor wykorzystał w swoim mappacku znany wszystkim graczom HL2 motyw przejażdżki poduszkowcem, która jak wiemy w HL2 była miejscami dosyć karkołomna (dla niektórych osób powiedziałbym, że nudna). Jednak tutaj autor przeszedł samego siebie. Trasa do pokonania tym poduszkowcem pozostawia niezapomniane wrażenia, powiedziałbym, że pędzimy miejscami na złamanie karku wąskimi tunelami rozjeżdżając watachy żołnierzy i boga ducha winnych zombiaków. Tutaj autor dał prawdziwy po(PiS) fizycznych możliwości HL i oczywiście swoich. W wielu miejscach kanałów znajdują się pomosty na których stoją żołnierze i kiedy najedziemy na ich cienkie podpory z dużą prędkością spowoduje, że żołnierze spadają na łeb na szyję a konstrukcje te ulegają pięknej dewastacji i wybuchom gdy znajdują się na nich beczki z benzyną. Trasa ta jest bardzo urozmaicona oprócz ciasnych tuneli i szerokich kanałów wpadamy w olbrzymi budynek ze szkła gdzie watahy żołnierzy ekspresyjnie latają, kiedy ich rozjeżdżamy.

Myślałem, że jest to tylko taki miły przerywnik, taki mały kaprys autora –( może wybryk, który się już więcej nie powtórzy w tej produkcji)– pomiędzy zagadkami logicznymi . Po tej pełnej adrenaliny przejażdżce autor nie ma dla nas graczy litości, gdyż za chwilę zaczyna się prawdziwy festiwal, który nazwę “Gunfest Summer 2008″ :), który drogi graczu (graczko :)) skopie wam porządnie tyłki. Totalna rozpierducha z dużą ilością eksplozji i fruwających ciał żołnierzy i ich sprzętu militarnego, który nie wytrzymał starcia z brutalna siłą eksplodujących beczek walących się konstrukcji i spadających nam na łeb wrogich maszyn przepełnionych ołowiem. Prawdziwa jazda bez trzymanki.

Kiedy uporasz się z pierwszą falą przeciwników, myślisz sobie, teraz to na pewno będę miał trochę spokoju, pozwiedzam sobie okolice, nacieszę się ładna grafiką, ale następny statek powietrzny kombinatu uzbrojony po zęby uzmysławia ci tę brutalną prawdę, że nie jest to miejsce do biwakowania. Musisz ponownie walczyć o przetrwanie. Zaraz pojawiają się kolejni żołdacy kombinatu, których kasujesz jeden po drugim bez mrugnięcia i zająknięcia. Nie liczysz już ile razy przeładowałeś broń, działasz pod pływem adrenaliny i instynktu przetrwania. Wpadasz do dużej hali kasujesz kolejnych przeciwników niszcząc beczki, które eksplodując wywołują wręcz reakcje łańcuchową powodując, że kontenery spadając na żołnierzy miażdżą ich doszczętnie. Wtedy czujesz naprawdę kto tu rządzi. Wbiegasz do dużego budynku, uciekając przed kolejnym śmiercionośnym pojazdem sił kombinatu. Lecz to miejsce okazuje się szybko, miejscem, które nie jest oazą spokoju, wręcz „szklaną pułapką”. Po raz kolejny zmuszony jesteś brutalnie je spacyfikować. Na koniec tej mapy przyjdzie zmierzyć się nam z potężnymi przeciwnikami, ale jak ich pokonasz dzięki swojej przemyślanej taktyce, to wcale nie oznacza, że twoja przygoda z tą produkcją dobiegła końca. W niespodziewanym momencie nasz bohater zostaje przeniesiony w inne miejsce, mroczne, lecz nie mniej niebezpieczne od tych poprzednich. Jeśli jesteś ciekaw co jest dalej kontynuuj swoje dzieło, drogi graczu.

Dalsza część mappacka składa się z plansz o całkiem innym klimacie, tzw. “Survival horroru”, w stylu Ravenholm, gdzie klimat staje się cięższy i i mroczny, a twoimi głównymi przeciwnikami nie są już żołnierze kombinatu lecz ludzie zamienieni w żywe i niebezpieczne zombie. Myślę, że ta część produkcji przypadnie bardziej niektórym graczom, niż pierwsza nastawiona na totalną rozwałkę i pokaz możliwości silnika gry.

Tyle odnośnie fabuły i moich przeżyć emocjonalnych związanych z tą produkcją. Autorem map packa jest Justin Carlton AKA SneakySpeckman i jest to wersja poprawiona przez autora. Zawiera 10 plansz o łącznej wielkości ok.122 MB, co gwarantuje czerpanie dłuższej przyjemności z grania)

Podsumowując, chciałbym podać cechy charakterystyczne niniejszej produkcji, które moim zdaniem najbardziej rzuciły mnie się w oczy podczas przygody z tym wyśmienitym mappackiem ( kolejność na liście jest przypadkowa):

1. Szybka i dynamiczna akcja (totalna rozpierducha momentami)
2. Klimatyczny design poziomów ( chociaż w pierwszej części mappacka ma się miejscami wrażenie że dużo jest pustych, schematycznych lokacji i pomieszczeń)
3. Nieoczekiwane zwroty akcji
4. Prawdziwy pokaz możliwości silnika (ładne i widowiskowe eksplozje, walące się konstrukcje itp)
5. Duża liczba przeciwników do eksterminacji (ja to lubię, ale momentami graniczy to ze zdrowym rozsądkiem)
6. Dobrze dobrana ilość amunicji i apteczek, jeśli chodzi o średni poziom trudności (jeśli ktoś grał na hardzie niech napisze swoje spostrzeżenia odnośnie tej kwestii)
7. Ciekawe motywy zapożyczone z różnych gier np. FEAR
8. Ciekawa oprawa audio-wizualna
9. Częste motywy muzyczne, które towarzyszą nam podczas większych zadym, zwiększając tym samym dynamikę rozgrywki
10. Zaskakujące momentami AI przeciwników (stojąc przyczajony we wnęce budynku spodziewałem się, że statek kombinatu będzie latał od jednego punktu do drugiego, a ja po prostu stojąc ukryty w tym miejscu będę go spokojnie kasował. Statek “ożywał” wtedy kiedy wyszedłem z ukrycia i podszedłem dostatecznie blisko do niego)
11. Brak intra,- niestety :(
12. Brak nawet szczątkowej fabuły.
13. Żeby pokonać większych przeciwników musisz wykazać się odrobiną zmysłu taktycznego oraz szybkością i refleksem.

Reasumując: w tej produkcji większość z was znajdzie coś ciekawego i fajnego dla siebie. Ja np. lubię dynamiczną akcję z wplecionymi zagadkami oraz klimatyczne miejsca charakteryzujące się mrocznym i ciężkim klimatem grozy z odgłosami zombiaków w tle.

Jak dla mnie mimo pewnych wad (powiedzcie mi która produkcja ich nie zawiera) niniejszy mappack to prawdziwy klimatyczny odjazd i dlatego daje mu ocenę 10 na 10.

Zapraszam serdzecznie wszystkich do dyskusji i podzielenia się swoimi opiniami.

Ps. Jeśli chcesz doświadczyć prawdziwej adrenaliny podczas grania ustaw od razu poziom trudności na “HARD”. Wzrost adrenaliny gwarantowany. Uwaga opcja tylko i wyłącznie przeznaczona dla Johna Rambo, w przeciwnym wypadku skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą, bądź Grinderem :)

[ czytaj dalej… ]

Niewielki mappack w którym musimy się wydostać z budynków korporacji Veikko International. Ta dość tajemnicza firma pojawia się w dodatkach do HL2 w bardzo różnych ujęciach - tym razem jako kompleks badawczy, gdzie prowadzone są tajne eksperymenty medyczne i genetyczne.

Bardzo szybko można się zorientować, że nie licząc zwłok, po personelu, ani ochronie nie ma już zbyt wielu śladów, a jedynymi rezydentami są dawni “pacjenci”. Budynek jest mocno zniszczony, choć pracują wciąż systemy alarmowe i oświetlenie ostrzegawcze, a przez radio można usłyszeć bardzo niepokojące odgłosy. Czasem też ulotni się gaz z uszkodzonej rury, a zza ściany dobiegnie rozpaczliwy krzyk. W tych wszystkich elementach widać dużą dbałość autora o detale. Budują one doskonałą atmosferę osamotnienia i zagrożenia, którą dodatkowo potęguje niewielka ilość apteczek i amunicji.

Z elementów negatywnych należy na pewno wymienić trochę za mały rozmach jeśli chodzi o konstrukcję pomieszczeń i korytarzy, w większości zbyt małych i ciasnych, jak na rodzaj prowadzonej przez firmę działalności oraz rozmiar samego budynku. Przydałoby się również bardziej konkretne zakończenie i jakiekolwiek tło fabularne, którego niestety brakuje.

Trochę wahałem się nad przyznaniem banera, ale ostatecznie doszedłem do wniosku że to naprawdę fajna, a dodatkowo debiutancka, produkcja i bawiłem się przy niej znakomicie. Słowem: polecam.

[ czytaj dalej… ]

Pierwsza produkcja Leona Brinkmana, autora Leon’s Coastline to Atmosphere.

Naszym zadaniem będzie przedarcie się przez stare hale fabryczne, dachy budynków oraz zaniedbane podwórka w celu odnalezienia i zniszczenia elektrowni zasilającej instalacje Kombinatu. Dodatek składa się z czterech map, świetnie zaprojektowanych pod względem klimatu: cały czas będzie nam towarzyszyć doskonała industrialna atmosfera starych maszynowni, bocznic kolejowych oraz brudnych i ciasnych zakamarków.

Pozycja jest przeznaczona głównie dla miłośników ostrego strzelania. Przeciwników jest sporo, momentami nawet za dużo. Stopień trudności jest jednak dość wyważony - amunicji i apteczek będziemy mieć pod dostatkiem. Niestety całościowo dodatek sprawia wrażenie zbyt liniowego. Teren choć urozmaicony nie pozwala na zbyt duże manewrowanie i np. przeprowadzanie akcji zaskakiwania przeciwnika. Szczególnie irytująco wyglądają barierki lub ogrodzenia, których nie możemy przeskoczyć, powoduje to poczucie dużej sztuczności i niepotrzebnej ciasnoty. Reasumując: solidnie zrealizowany gruntfest z bardzo udanym tłem architektonicznym.

Dodatkowe informacje:
Niniejszy mappack wszedł również w skład modyfikacji SMOD Zenith Beta 1.

[ czytaj dalej… ]

Kolejna opowieść której tworzenie zostało rozpoczęte i zakończone na pierwszym rozdziale. Wielka szkoda, ponieważ sam pomysł i zawiązanie fabuły mogły pozwolić na publikację czegoś naprawdę wielkiego.

Naszym zadaniem jest zniszczenie szpiegowskiego satelity sterującego nową super bronią Kombinatu. Zadanie z pewnością nie będzie łatwe ponieważ w tej części City17 siły wroga są wyjątkowo silne, co wielokrotnie będzie nam dane odczuć na własnej skórze. Jest trochę kombinowania i sporo strzelania. Produkcja posiada bardzo dobry design i niemniej udany klimat, typowy dla walk w scenerii miejskiej. Na uwagę zasługuje także wyjątkowo dobra praca oświetlenia w niektórych pomieszczeniach. Mówiąc krótko: kawałek solidnego grania.

[ czytaj dalej… ]

Niewielki, ale bardzo sprawnie zrealizowany mappack eksploatujący po raz kolejny motyw ucieczki z więzienia. Tym razem będziemy odpowiedzialni za zorganizowanie buntu i ocalenie nie tylko siebie, ale i grupki innych skazańców.

Miejsce w którym rozpoczynamy swoją przygodę wygląda jak klasyczny zakład penitencjarny. Symetrycznie usytuowane cele na dwóch poziomach, antresola dla strażników, sporo elektronicznych zabezpieczeń i urządzeń monitorujących życie więźniów. Jedynym nietypowym elementem jaki spotkamy jest to że obok ludzi są tu też przetrzymywane fast zombie, ale odegrają one istotną rolę w pierwszych chwilach po rozpoczęciu buntu ;) Cały dodatek jest nastawiony głównie na strzelanie, jednak pojawia się w nim kilka mini zadań o których jesteśmy informowani za pomocą komunikatów wyświetlanych na ekranie.

Uznanie należy się autorowi przede wszystkim za klimatyczny design, pomysłowe wykorzystanie standardowych wypowiedzi postaci w nietypowych kontekstach, dobrze skomponowaną fabułę i zakończenie oraz samo ciekawe i dynamiczne poprowadzenie rozgrywki. Z pewnością jest to dodatek znacznie wybijający się ponad przeciętną, a w tematyce “więzienno-ucieczkowej”, jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy. Polecam gorąco każdemu.

[ czytaj dalej… ]