HL2 & HL1 SP Maps & Mods - polska baza map i modyfikacjii single player dla Half-Life 2 & Half-Life 1

Niewielka, ale w moim odczuciu bardzo udana mapa studenta amerykańskiej uczelni medialnej Guildhall, nawiązująca stylistyką do takich tytułów jak seria Myst, opisywany już na tym blogu mod Dear Esther, a nawet Silent Hill.

Akcja dodatku toczy się na niewielkiej wyspie. Dlaczego się tu znaleźliśmy - nie wiadomo. Wiadomo natomiast że sporo tu dość tajemniczych budowli i mechanizmów, których musimy użyć w odpowiedni sposób, aby myśleć o ocaleniu skóry. Zagadkom co prawda daleko do tych z Myst’a, jeśli chodzi o poziom skomplikowania, ale i tak ich rozwikłanie daje sporo frajdy. W czasie naszej przygody nie korzystamy z jakiejkolwiek broni a naszym jedynym przeciwnikiem są wspomniane wyżej mechanizmy. Niestety nie możemy również biegać co trochę niepotrzebnie rozwleka czas rozgrywki. Czasem też dość uporczywie wyskakuje błąd “A.I. Disable”. To jednak wersja beta i należy mieć nadzieję że te drobne potknięcia zostaną wkrótce wyeliminowane.

Produkcja zrobiła na mnie wyjątkowo dobrze wrażenie: jest bardzo klimatyczna i “mglista”, trzyma naprawdę wysoki poziom. Oceniając ją całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem zakończenia, można by nawet pokusić się o odebranie tego dodatku w kontekście alegorii ludzkiego życia. Polecam gorąco.

[ czytaj dalej… ]

Debiutancki mini-mod studenta amerykańskiej uczelni medialnej Guildhall. Wcielamy się w postać Gordona Freemana, którego zadaniem będzie zniszczenie stacji energetycznej zasilającej instalacje Kombinatu.

Produkcja jest bardzo udana: świetny design a co za tym idzie wyrazisty industrialno-portowy klimat oraz odpowiednio zbalansowany, choć momentami wymagający, poziom trudności. Za jedyne niedociągnięcia można uznać krótki czas gry oraz brak intro i outro. Szczerze polecam wszystkim.

[ czytaj dalej… ]

Autor recenzji: ihtiusok

Uwaga!!: Jeśli nie nazywasz się John Rambo i nie byłeś w Vietnamie oraz Afganistanie to powinieneś odpuścić sobie ten mappack i zająć się czymś bardziej odpowiednim dla siebie, jak np.: poczytać dziecku na dobranoc, wyjść na spacer ze swoim pupilem, spędzić miło wieczór ze swoja sympatią, ale jeśli jesteś naprawdę twardy i zdeterminowany na wszystko, a może po prostu głupi i nieświadom konsekwencji swojego czynu to zmierz ze swoim przeznaczeniem i zagraj w ten mappack drogi graczu :)

Wiedziałem, że lato tego pięknego roku 2008 będzie cieple, ale po zagraniu w ten mappack temperatura i adrenalina drastycznie skoczyła do poziomu, który mogą wytrzymać tylko prawdziwi twardziele,- jak wspomniany przeze mnie wcześniej, nasz miły, miłujący spokój, przyrodę, zwierzęta oraz dzieci- John Rambo.

Zaczęło się nadzwyczaj dobrze i powiedziałbym spokojnie. Jesteśmy w jakimś małym ciasnym pomieszczeniu, jak się zaraz okazało jest to pomieszczenie piwniczne. Szybko orientujemy się, że nie jesteśmy tu sami, ponieważ z drugiego pomieszczenia dobiegają do naszych uszu złowrogie dźwięki jakiegoś zombiaka, który nieuchronnie zbliża się do nas, żeby zrobić nam “małe kuku”. Nasza sytuacja nie wygląda w tej chwili zbyt dobrze, gdyż nie mamy przy sobie żadnej broni ani naszego ukochanego łomu. Wtedy to autor zaskakuje nas swoim jednym z wielu nieszablonowych pomysłów, które użył w swojej produkcji. Żeby nie trzymać długo w niepewności i w napięciu czytelnika uchylę rąbka tajemnicy, a mianowicie w ścianach tej piwnicy znajdują się cegły, z którymi trzeba zrobić pewien użytek. Efekt jest dosyć ciekawy i nowatorski i co najważniejsze wykorzystuje fizykę gry.

Na początku byłem pewien, że będzie to produkcja nastawiona na kombinowanie, mimo że zagadki nie były na początku jakieś nadzwyczajnie trudne to sprawiły mi dużo frajdy.

Autor wykorzystał w swoim mappacku znany wszystkim graczom HL2 motyw przejażdżki poduszkowcem, która jak wiemy w HL2 była miejscami dosyć karkołomna (dla niektórych osób powiedziałbym, że nudna). Jednak tutaj autor przeszedł samego siebie. Trasa do pokonania tym poduszkowcem pozostawia niezapomniane wrażenia, powiedziałbym, że pędzimy miejscami na złamanie karku wąskimi tunelami rozjeżdżając watachy żołnierzy i boga ducha winnych zombiaków. Tutaj autor dał prawdziwy po(PiS) fizycznych możliwości HL i oczywiście swoich. W wielu miejscach kanałów znajdują się pomosty na których stoją żołnierze i kiedy najedziemy na ich cienkie podpory z dużą prędkością spowoduje, że żołnierze spadają na łeb na szyję a konstrukcje te ulegają pięknej dewastacji i wybuchom gdy znajdują się na nich beczki z benzyną. Trasa ta jest bardzo urozmaicona oprócz ciasnych tuneli i szerokich kanałów wpadamy w olbrzymi budynek ze szkła gdzie watahy żołnierzy ekspresyjnie latają, kiedy ich rozjeżdżamy.

Myślałem, że jest to tylko taki miły przerywnik, taki mały kaprys autora –( może wybryk, który się już więcej nie powtórzy w tej produkcji)– pomiędzy zagadkami logicznymi . Po tej pełnej adrenaliny przejażdżce autor nie ma dla nas graczy litości, gdyż za chwilę zaczyna się prawdziwy festiwal, który nazwę “Gunfest Summer 2008″ :), który drogi graczu (graczko :)) skopie wam porządnie tyłki. Totalna rozpierducha z dużą ilością eksplozji i fruwających ciał żołnierzy i ich sprzętu militarnego, który nie wytrzymał starcia z brutalna siłą eksplodujących beczek walących się konstrukcji i spadających nam na łeb wrogich maszyn przepełnionych ołowiem. Prawdziwa jazda bez trzymanki.

Kiedy uporasz się z pierwszą falą przeciwników, myślisz sobie, teraz to na pewno będę miał trochę spokoju, pozwiedzam sobie okolice, nacieszę się ładna grafiką, ale następny statek powietrzny kombinatu uzbrojony po zęby uzmysławia ci tę brutalną prawdę, że nie jest to miejsce do biwakowania. Musisz ponownie walczyć o przetrwanie. Zaraz pojawiają się kolejni żołdacy kombinatu, których kasujesz jeden po drugim bez mrugnięcia i zająknięcia. Nie liczysz już ile razy przeładowałeś broń, działasz pod pływem adrenaliny i instynktu przetrwania. Wpadasz do dużej hali kasujesz kolejnych przeciwników niszcząc beczki, które eksplodując wywołują wręcz reakcje łańcuchową powodując, że kontenery spadając na żołnierzy miażdżą ich doszczętnie. Wtedy czujesz naprawdę kto tu rządzi. Wbiegasz do dużego budynku, uciekając przed kolejnym śmiercionośnym pojazdem sił kombinatu. Lecz to miejsce okazuje się szybko, miejscem, które nie jest oazą spokoju, wręcz „szklaną pułapką”. Po raz kolejny zmuszony jesteś brutalnie je spacyfikować. Na koniec tej mapy przyjdzie zmierzyć się nam z potężnymi przeciwnikami, ale jak ich pokonasz dzięki swojej przemyślanej taktyce, to wcale nie oznacza, że twoja przygoda z tą produkcją dobiegła końca. W niespodziewanym momencie nasz bohater zostaje przeniesiony w inne miejsce, mroczne, lecz nie mniej niebezpieczne od tych poprzednich. Jeśli jesteś ciekaw co jest dalej kontynuuj swoje dzieło, drogi graczu.

Dalsza część mappacka składa się z plansz o całkiem innym klimacie, tzw. “Survival horroru”, w stylu Ravenholm, gdzie klimat staje się cięższy i i mroczny, a twoimi głównymi przeciwnikami nie są już żołnierze kombinatu lecz ludzie zamienieni w żywe i niebezpieczne zombie. Myślę, że ta część produkcji przypadnie bardziej niektórym graczom, niż pierwsza nastawiona na totalną rozwałkę i pokaz możliwości silnika gry.

Tyle odnośnie fabuły i moich przeżyć emocjonalnych związanych z tą produkcją. Autorem map packa jest Justin Carlton AKA SneakySpeckman i jest to wersja poprawiona przez autora. Zawiera 10 plansz o łącznej wielkości ok.122 MB, co gwarantuje czerpanie dłuższej przyjemności z grania)

Podsumowując, chciałbym podać cechy charakterystyczne niniejszej produkcji, które moim zdaniem najbardziej rzuciły mnie się w oczy podczas przygody z tym wyśmienitym mappackiem ( kolejność na liście jest przypadkowa):

1. Szybka i dynamiczna akcja (totalna rozpierducha momentami)
2. Klimatyczny design poziomów ( chociaż w pierwszej części mappacka ma się miejscami wrażenie że dużo jest pustych, schematycznych lokacji i pomieszczeń)
3. Nieoczekiwane zwroty akcji
4. Prawdziwy pokaz możliwości silnika (ładne i widowiskowe eksplozje, walące się konstrukcje itp)
5. Duża liczba przeciwników do eksterminacji (ja to lubię, ale momentami graniczy to ze zdrowym rozsądkiem)
6. Dobrze dobrana ilość amunicji i apteczek, jeśli chodzi o średni poziom trudności (jeśli ktoś grał na hardzie niech napisze swoje spostrzeżenia odnośnie tej kwestii)
7. Ciekawe motywy zapożyczone z różnych gier np. FEAR
8. Ciekawa oprawa audio-wizualna
9. Częste motywy muzyczne, które towarzyszą nam podczas większych zadym, zwiększając tym samym dynamikę rozgrywki
10. Zaskakujące momentami AI przeciwników (stojąc przyczajony we wnęce budynku spodziewałem się, że statek kombinatu będzie latał od jednego punktu do drugiego, a ja po prostu stojąc ukryty w tym miejscu będę go spokojnie kasował. Statek “ożywał” wtedy kiedy wyszedłem z ukrycia i podszedłem dostatecznie blisko do niego)
11. Brak intra,- niestety :(
12. Brak nawet szczątkowej fabuły.
13. Żeby pokonać większych przeciwników musisz wykazać się odrobiną zmysłu taktycznego oraz szybkością i refleksem.

Reasumując: w tej produkcji większość z was znajdzie coś ciekawego i fajnego dla siebie. Ja np. lubię dynamiczną akcję z wplecionymi zagadkami oraz klimatyczne miejsca charakteryzujące się mrocznym i ciężkim klimatem grozy z odgłosami zombiaków w tle.

Jak dla mnie mimo pewnych wad (powiedzcie mi która produkcja ich nie zawiera) niniejszy mappack to prawdziwy klimatyczny odjazd i dlatego daje mu ocenę 10 na 10.

Zapraszam serdzecznie wszystkich do dyskusji i podzielenia się swoimi opiniami.

Ps. Jeśli chcesz doświadczyć prawdziwej adrenaliny podczas grania ustaw od razu poziom trudności na “HARD”. Wzrost adrenaliny gwarantowany. Uwaga opcja tylko i wyłącznie przeznaczona dla Johna Rambo, w przeciwnym wypadku skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą, bądź Grinderem :)

[ czytaj dalej… ]

Autor recenzji: ihtiusok

Ogólnie modyfikacje single playerowe do HL2 dzielimy na takie, które są nastawione na kombinowanie, myślenie oraz na takie, w których te elementy zostały pominięte bądź występują w śladowych ilościach i mówimy o nich potocznie „Gunfesty”. „So much for Freeman” autorstwa Duncana ‘Fingera’ Moore’a raczej nie należy do grupy tych pierwszych, chociaż na pewno nie możemy zaszufladkować jej tylko i wyłącznie do drugiej kategorii, ponieważ bezmyślne parcie do przodu i strzelanie do wszystkich wrogów na skończy się niewątpliwie naszą szybką klęską.

Ale przejdźmy do szczegółów i tego typu dywagację zostawmy na dalszą część recenzji .Mapka opowiada nam tzw. „alternatywną historię” . Mianowicie Gordon zostaje brutalnie pojmany przez siły Kombinatu i dostarczony na miejsce gdzie przebywają inni członkowie ruchu oporu. Jak się szybko okazuje Dr. Breen nakazuje natychmiastowe zgładzenie tych wszystkich osób wraz z Freemanem jako bardzo niewygodnych i niebezpiecznych dla „systemu”. Żołnierze zaczynają wykonywać masową egzekucję na więźniach ustawiając ich pod ścianą i rozstrzeliwując. Kiedy Gordon jest od włos od śmierci nagle zdarza się cud, więzienie atakują rozwścieczone hordy Antilionów. Od tego momentu intro się kończy i dalszymi poczynaniami Gordona steruje gracz.

Rozgrywka jeśli chodzi o tego typu produkcje nie zawiera zagadek logicznych, ale na pewno nie jest bezmyślną strzelanką, gdzie wyskakują na nas hordy przeciwników a my bez mrugnięcia oka likwidujemy wszystkich jednym naciśnięciem spustu broni. Musimy wykorzystywać odpowiednio ukształtowanie terenu, żeby zniwelować przewagę liczebną przeciwnika, szczególnie tyczy się to poziomu trudności hard. Wartę jest podkreślenia to, że z nie każdym przeciwnikiem będziemy musieli stoczyć walkę zabijając go. Również zostanie wykorzystany motyw ze snajperami co zmusi nas do kombinowania jak przedostać się dalej nie zostając zabitym. Chociaż ten motyw jest dosyć krótki i dla doświadczonego gracza nie powinien sprawić dużej trudności, ale mnie szczerze mówiąc dał trochę radochy. Również bardzo ciekawie został wpleciony w fabułę motyw z zezwoleniem przejazdu pociągu po torze na którym stoi uzbrojony po zęby pojazd Kombinatu, który pięknie ulega destrukcji wraz z nadciągającą falą sił Kombinatu. Autor w tak niedużej mapce „wcisnął” wiele fajnych motywów, co pokazuję, że drzemią w nim duże możliwości.

Jeśli chodzi o stronę techniczną ja nie mam nic do zarzucenia. Ładnie i starannie wykonane lokacje, choć nieduże, przyciągnęły moją uwagę. Tej stronie produkcji nie można na pewno nic zarzucić. Design poziomów zasługuje niewątpliwe na pochwałę. Szczególnie bardzo ładnie i ciekawie wygląda niebo, chyba takiego w modyfikacjach do HL nie widziałem jeszcze.

Po ukończeniu tej mapki miałem duży niedosyt, który spotęgowała na pewno wysoka grywalność połączona z ładna grafiką, gdyż chciałem najzwyczajniej w świecie grać dalej. Ale na szczęście outro mimo, że krótkie informuje nas o planowanej przez autora kontynuacji, oby jak najszybciej i z jak najlepszym pożytkiem dla graczy. Miłego grania.

Dodatkowe informacje:
Mapa została przygotowana na konkurs “Map from Base” zorganizowany przez serwis The Snarkpit. Ze szczegółami możecie się zapoznać pod tym linkiem.

[ czytaj dalej… ]

Muszę przyznać że dawno nie zdarzyło mi się grać w równie udaną produkcję, choć niestety nie okraszoną żadnym wątkiem fabularnym. Ta niewielka mapka przenosi nas do opuszczonego podziemnego kompleksu, gdzie tradycyjnie głównym zadaniem stanie się przeżycie i wydostanie na powierzchnię.

Jest tu wszystko co powinno znaleźć się w dobrze zrealizowanej przygodzie. Odpowiedni klimat potęgowany odgłosami i oświetleniem, sporo mini-zadań na spostrzegawczość, różnorodność wystroju pomieszczeń, dużo detali cieszących oko a w finalnej sekwencji wielka winda towarowa, dobrze znana z HL1 :)

Reasumując: świetny debiut. Oby same takie się trafiały. Polecam gorąco.

[ czytaj dalej… ]